Eelste

Eelste in de media

24/10/2017

Voor foto’s, video en tekst: http://www.dvhn.nl/drenthe/%E2%80%98Gasten-ontvangen-wonen-en-reizen-op-8-vierkante-meter%E2%80%99-22602672.html

Eelste Abels (27) uit Eexterzandvoort heeft een droom: de wereld over reizen met haar zelfgebouwde Tiny House XS, een soort woonwagen die getrokken wordt door een paard. Komend voorjaar vertrekt ze. Wie wil, kan een stukje meereizen.
Op de oprit naast de woning van haar ouders in Eexterzandvoort kijkt Eelste Abels (27) naar een groot houten geraamte op wielen. „Vóór de winter moet er een dak op zitten, en muren”, zegt ze, terwijl ze via een trappetje op de oude aanhanger stapt.
„Het geraamte moet zo snel mogelijk waterdicht worden, dan kan ik straks in de wagen klussen.” Met een boormachine in haar hand wijst ze de hoeken van het bouwwerk aan. „Hier komt een composttoilet, daar een fornuis en achterin een bed.”
Het is haar droom, waar Eelste al weken aan bouwt. Letterlijk. Met een boormachine, schroeven en spijkers. Het geraamte op wielen moet een Tiny House XS worden, of een Bed & Wagen. De naam, daar is ze nog niet helemaal over uit.
In elk geval moeten paarden het mini-woninkje straks trekken, zodat Eelste ermee door Europa kan reizen. Het is de bedoeling dat ook gasten stukjes meereizen.
„Gasten ontvangen, wonen en reizen op 8 vierkante meter”, vat Eelste samen. Haar ogen lichten op, net als haar gele jas. Met de donkere cowboyhoed op haar hoofd straalt ze een en al avontuur uit.
„Het was lange tijd een plan B waar ik over wegdroomde, tijdens het schrijven aan mijn scriptie”, vertelt ze. „Plan A was promoveren, maar toen dat niet doorging werd plan B héél serieus.”

DE KAART VAN EUROPA

Het idee wordt geboren op haar kamertje in het Zweedse Göteborg, ruim twee jaar geleden. Eelste volgt daar de master Gender Studies.
Op een dag staart ze, het werken aan haar scriptie beu, naar de kaart van Europa die aan haar muur hangt. Deze zit vol stickertjes. Op elke plek waar ze lange tijd is geweest, plakt ze er eentje bij. Frankrijk, Letland, Zweden, Spanje.
„Gewoon zomaar door een stad reizen telt niet”, vertelt ze. Want reizen volgens Eelste is: je onderdompelen in een andere cultuur, de mensen en hun gebruiken leren kennen.
Terwijl ze naar de stickertjes kijkt, bedenkt ze dat ze nog véél meer wil reizen. „Als ik onderweg ben, dan voel ik me het prettigst”, verklaart Eelste. Liften, couchsurfen, ze heeft het allemaal gedaan.
„Ik weet nog dat ik eens in Bretagne stond, helemaal alleen”, blikt ze terug. „Ik wilde in één dag naar Amsterdam liften. Dat was natuurlijk onmogelijk. De ene na de andere auto reed voorbij. Soms mocht ik instappen, maar dan brachten ze me een paar kilometer verder en stond ik weer alleen langs de weg.”
„Anderen raken op zo’n moment misschien in paniek, maar bij mij kwam er juist een soort rust over me heen. Wat maakt het uit dat ik het niet in één dag red, dacht ik. De wereld vergaat niet. En een slaapplek vind ik wel.”

RONDTREKKEN ZOALS ROMA DOEN

Méér van dat, besluit de avonturier. Wat haar aantrekt, is rondtrekken in de meest pure vorm. Met paard en wagen lijkt haar een romantisch idee. Zoals Roma dat doen, of Sinti. Ze fantaseert erover, tussen de regels van haar scriptie door, en maakt het plan uiteindelijk ’levensvatbaar’.
Nu – thuis in Nederland – concludeert ze met een grote grijns: „Stiekem heb ik altijd gewild dat plan A niet door zou gaan.”
De stapel bouwtekeningen en de kartonnen maquette op tafel in huis bewijzen nog maar eens hoe serieus het plan is. „Mijn broer is meubelmaker en heeft me keer op keer geadviseerd een caravan aan te schaffen”, vertelt Eelste lachend. „Inmiddels heeft ‘ie geloof ik wel door hoe serieus ik ben.”
Terwijl ze tussen de papieren aan tafel gaat zitten, wijst Eelste op de maquette. „Dat is de bok. Daar ga ik zitten, als ik de paarden men. Van de bok kan ik een privé-vertrek maken voor gasten.”
Triomfantelijk trekt ze een vloer onder de miniatuurbok vandaan. „Zo dus. En in deze kistjes berg ik twee matrassen op, waarop de gasten – met een tent boven hun hoofd – kunnen slapen.”
Zelf gaat Eelste in de wagen wonen. Die bestaat uit een composttoilet, fornuis en bed. „Ik heb allemaal moderne technologie in het ontwerp verwerkt. Op het dak komen bijvoorbeeld ook doorzichtige zonnepanelen.”

GASTEN ONTVANGEN

Mensen die een stukje met de wagen willen meereizen, doen dat voor de belevenis, zegt Eelste. „Het is jij, de paarden en de omgeving. Back to basic. Een verhaal dat je altijd bijblijft.”
Hoe dat in de praktijk werkt straks? „Ik spreek met gasten af waar ik ze oppik. En ik zet ze af waar ze zelf willen. Dat kan een trein- of busstation zijn, waarmee ze teruggaan naar waar ik ze heb opgepikt. Maar het kan ook zijn dat ze zelf doorreizen.”
„Gasten betalen een vast tarief per uur of dag. Zij zijn straks mijn belangrijkste inkomstenbron. Vanuit Nederland heb ik in elk geval al tien aanmeldingen. Dat kan via mijn site, waar je straks ook kunt volgen waar ik ben.”
Om zich op de reis voor te bereiden, is Eelste nu al in training. „Ik moet mijn menbewijs nog halen”, vertelt ze. „En de paarden die mee op reis gaan, ga ik trainen. Ik moet testen hoeveel kilometer we op een dag kunnen afleggen. Zo kan ik voorspellen hoe lang het duurt voordat ik ergens ben.”
Ook oefent Eelste welke (eetbare) producten ze uit de natuur kan halen. „Heers of zevenblad kun je bijvoorbeeld eten. En met klimopbladeren en kastanjes kun je je kleren wassen. Dit kan handig zijn, omdat ik niet elke dag langs een supermarkt kom.”
Dat bij een avontuurlijk plan als dit ook gevaren op de loer liggen, ziet Eelste best. „Maar ik ben niet bang”, zegt ze dapper. „Ik denk dat je voor zo’n reis een gezonde dosis angst en adrenaline moet hebben om alert te blijven. Ik ben niet naïef, maar ik denk wel dat als je het goede denkt van de mens, je ook het goede aanspreekt in de mens. Dat wil ik geloven, en tot nu toe is ook gebleken dat dat werkt.”

‘EEN EINDDATUM HEB IK NIET’

Hoewel het zover nog niet is, wil Eelste de Tiny House XS komende lente af hebben. Om de wagen te testen zal ze eerst door Nederland gaan reizen. Als dat goed gaat, wil Eelste richting Zuid-Oost Europa trekken. „Dat lijkt me erg mooi. En je hebt daar ook meer kleinere wegen.”
Wegdromend: „Ik zie het helemaal voor me dat ik met mijn wagen door een mooi Balkan-dorpje reis. Dat ik daar stil ga staan en dat allerlei mensen op me afkomen, want ik val op. Kom vanavond langs, zeg ik dan. Neem je viool mee, en wat eten. Dan maken we er een gezellige avond van.”
Toegegeven. Klinkt wat idealistisch allemaal. „En dat ben ik ook”, zegt Eelste met een brede lach. „Maar ik ben ervan overtuigd dat het kan. En als ‘t niet blijkt te kunnen, dan heb ik ‘t in elk geval geprobeerd.”
Voor nu geldt dat er nog wel wat werk aan de winkel is. Maar als Eelste straks eenmaal weg is, zullen we haar niet snel weerzien. „Ik ben weg zo lang als ‘t kan. En zo lang als ‘t leuk is. Een einddatum heb ik niet.”

LIDIAN BOELENS

Redactie Assen. Focusgebied Aa en Hunze. Is Neerlandica (maar geen taalpurist) en houdt van mensen, historie en graven.

Please follow and like us:
0