eelste

Bijna 6 maand

Spread the love

Al bijna 6 maand zit ik aan de testosteron. Om precies te zijn zit ik vandaag op dag 133. Jap, ik hou het bij. Vooral omdat ik het anders geheel vergeet, en ik nu ten minste een antwoord heb, als mensen vragen hoe lang ik er nu aan zit. Scheelt veel reken en denk werk…

‘Hoe gaat het nu met je’

Het gaat prima hoor, ik vermaak me goed, ben een beetje hier en daar bezig. Of misschien was je niet daarop uit, met die vraag? Waarschijnlijk niet. Gaarne wil je weten hoe het met de kuur in het speciaal gaat, met mijn lichaam, wat er veranderd, wat er mis gaat, wat ik wel of niet leuk vindt, wat ik voel? En wat iedereen wil weten: of er bijwerkingen zijn. Mijn standaard antwoord: ‘Gaat goed hoor, nee geen last van, nee ook gen bijwerkingen’. Maarja, iedereen weet natuurlijk, dat dat niet helemaal waar is.

Hoe het fysiek gaat

Fysiek merk ik dat mijn spierkracht toeneemt. Ik was altijd al niet de zwakste, maar dat boomstammetje voelt nu net nog iets lichter, dat potje gaat net iets makkelijker open, en op en neer de wagen klauteren gaat ook net iets makkelijker dan eerst (wat ook kan komen doordat ik het vaak doe…).

Ik merk dat ik baardgroei heb – ik was van plan de pluisjes nog even te laten staan, tot iemand heel hard riep: ‘Oooooh je krijgt een baaaaard!’. Dezelfde dag heb ik nog dat scheersetje gekocht, en 2 dagen later heb ik me voor het eerst in het gezicht geschoren. Speciaal? Nee voelde niet heel speciaal. Een beetje misschien, maar het voelt meer als normaal. Ik zat niet te wachten op een baard, maar het hoort erbij. Het is ook niet vervelend, het is wel een blij moment, want tot dan toe had ik het idee dat er niet zoveel gebeurde. Het scheren gaat me overigens best okay af, heb me nog niet gesneden, al heb ik wel wat bultjes, omdat ik de verkeerde kant op scheerde.

Mijn stem gaat wat minder snel, wat in de sportschool wel handig uitkomt. Daar is het maar afwachten wanneer ik uit de dameskleedkamer wordt gekickt, en mijn doel is om dat uit te stellen tot de borstoperatie. Al begint mijn stem de laatste paar week wel wat te kraken, en vooral als ik ontspannen ben is ie al een stuk lager dan eerder. Dus of ik nog een paar maand in de dameskleedkamer mag omkleden, zal moeten blijken.

Mijn emoties zijn ook wat veranderd, al is dat natuurlijk niet heel erg fysiek. Als ik ergens mee bezig ben (bv bouwen aan de wagen) bouwt mijn frustratie zich sneller naar een hoogtepunt, komt er dan ook sneller uit (bv wat latjes kapot maken…), en is dan vervolgens sneller weer weg. Ben ik opzich wel heel erg blij mee, al zou ik dat gedeelte van de latjes kapot maken toch graag nog onder controle krijgen…

Verder zijn er zaken waar men niet zo snel over praat: genitaliën die veranderen, ongesteldheid die stopt (totdat het er opeens weer is), baarmoeders die verkrampen. Neem van mij maar gewoon aan dat het gebeurt, en vooral dat laatste is een bijwerking te noemen, en niet altijd even prettig. Doordat de spieren sterker worden en de baarmoeder sowieso wat opdroogt, gaat die zo af en toe flink in protest. Voelt niet fijn, maar hopelijk went ie snel aan de nieuwe rol van loos orgaan, en is het in no-time weer over.

Overigens ben ik niet zo lang geleden helemaal gecheckt door de dokter (bloedonderzoek) en was alles helemaal goedgekeurd. Dus dat is altijd fijn om te weten.

Maar eigenlijk doet dat fysieke er niet toe

De focus op het fysieke is eigenlijk ontzettend vervelend. Het is begrijpelijk dat iedereen daar mee bezig is, want dat is wat ik op het moment doorga, daarvoor neem ik T. Maar dat het dan direct ook een zaak is van iedereen, dat is natuurlijk iets heel raars. Ik maak het een zaak van iedereen door het hier neer te zetten, maar ik zet het ook hier neer omdat ik dan niet tegen jan en alleman hoef uit te leggen wat er gebeurt. Je vraagt toch niemand zomaar al dit soort persoonlijke vragen? Nu moet ik zeggen dat ik nog geen super persoonlijke vragen heb gehad, maar wel wil iedereen weten hoe het gaat. Dank voor de bezorgdheid, en ik zal je ook een verhaal vertellen als je ernaar vraagt, dat is hoe ik werk, maar als je wilt weten hoe dit werkt: check online! Zoveel literatuur hierover te vinden, je kunt er wel in verzuipen.

Wat er wel toe doet voor mij, is juist het sociale. Ik ben niet zij of hij, ik ben hen. Ja, die kogel is door de kerk, al zijn er nog maar 2 vrienden hier in mijn directe omgeving op het moment die dit actief proberen te oefenen. De meeste mensen snappen het niet, willen er niet aan, of, heb ik het niet verteld. Het is namelijk nogal ingewikkeld, ik heb namelijk ook helemaal geen zin om hier constant een discussie over te hebben. Andere mensen hoeven toch ook niet constant uit te leggen hoe ze willen worden aangesproken? Nou, net zo min heb ik zin om daar constant over in gesprek te gaan. Je kunt zeggen dat het mijn verantwoordelijkheid is om dat te doen, omdat ik er voor ‘gekozen’ heb om dit traject in te gaan, maar heb jij er dan ook voor gekozen om in het juiste lichaam geboren te worden? Om vanaf je geboorte al met persoonlijke voornaamwoorden te worden aangesproken die jou prima bevallen? Ik dacht het niet… Dit is geen keuze. De enige keuze die ik heb gemaakt, is om voor mezelf te kiezen, voor mijn geluk.

Wat nu verder

Ik blijf gewoon vrolijk elke dag testosteron smeren. Als ik op 6 maand zit mag ik mij aanmelden voor de mastectomie, die vanaf 9 maand mag worden uitgevoerd. Zeg maar, medio Maart 2019. Dit gebeurt in Groningen, 1 van de… 1 plekken in Nederland waar dit kan. Omdat het Slotervaart Ziekenhuis dicht is, is de locatie Amsterdam tijdelijk gesloten. Of dit invloed heeft op de wachtlijst in Groningen……. Let’s hope not.

Wat mij meteen een mooie en best harde deadline geeft: ik moet de wagen woon klaar hebben vóór de operatie. Want daarna volgt een periode van herstel, en kan ik dus niet bouwen…

Please follow and like us:
0

1 gedachte op “Bijna 6 maand”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.