preloader

Vaarwel 2018, welkom 2019

Vaarwel 2018, welkom 2019

2018 was een rumoerig jaar, maar 2019 nog veel meer ontwikkelingen met zich mee te brengen. In het begin van 2018 was ik vastbesloten dat 2018 helemaal mijn jaar werd, vooral in verband mijn recente ‘coming out’ als transgender (zie deze blog, of deze gastblog voor Mark It Zero!). Ik had ook vastbesloten dat ik in April afgelopen jaar al in de wagen zou wonen, en afgelopen zomer al rond zou reizen met paarden ervoor. Dingen zijn dus ietsje anders gelopen dan gepland. Hoe dat is gekomen, hoe dat ging?

Hierbij een terugblik op 2018, en, een vooruitblik op het veelbelovende 2019!!!

Terugblik op 2018

Ontwikkelingen van de wagen

Ik heb altijd het idee dat het heel langzaam gaat met de wagen, zo voelt dat. Komt natuurlijk omdat ik de wagen liever gister dan vandaag af had gehad… Toch gebeurt er wel wat. Hier zijn de foto’s ter vergelijking, wat er zoal is gebeurt aan de binnenkant en buitenkant. Naast de foto kwaliteit, is er toch heel wat veranderd, onder andere door die prachtige kachel van Anevay…..

Vilt

In 2018 ben ik naar 6 markten geweest en heb ik een aantal mooie opdrachten mogen afleveren bij hopelijk tevreden klanten. In het begin van 2018 heb ik een aantal workshops gegeven bij Padoes: een workshop rondvilten op 16 Maart, en een basisworkshop vilten in opdracht van Reconcep op 17 April.

Wat een leuke middag was het. Duidelijk, humor, en veel geleerd. Bedankt.

Dorinde

De workshops die ik nog meer had willen organiseren bleken te weinig animo te hebben, dus besloot ik mijn energie elders op te richten. Zoals een aparte Facebookpagina speciaal voor het vilten, die van Februari tot September online is geweest. Het bleek echter veel extra werk te zijn, en er waren maar weinig volgers, waardoor het eigenlijk de moeite niet waard bleek. Bovendien deelde ik vaak dezelfde berichten op de Facebookpagina van de wagen als op die van het vilt, omdat het nou eenmaal één en hetzelfde bedrijf is. Dus uiteindelijk besloot ik dat het vilt weer in de algemene pagina te zien zou zijn. Zo leer je steeds meer erbij!

Zo heb ik bijvoorbeeld een webwinkel aangemaakt! Ik heb de hele website zelf gebouwd, en heb eerlijk gezegd geen enkel verstand van WordPress, dus ik doe maar wat. Proberen, mislukken, over de frustratie heen stappen, en opnieuw proberen. Dat is het cirkeltje. Zo ook met de webwinkel, waar ik toch best trots op ben! Ik heb nog niet al mijn spulletjes erop dus ik heb het nog niet erg veel gepromoot, en ik heb pas onlangs een aantal producten echt mooi op de foto gezet, dus het begint er langzamerhand op te lijken. Des te verrast was ik toen ik mijn eerste order binnen kreeg, ook nog eens van iemand die ik – bij mijn weten – verder niet echt ken. Wat je onder andere in de webwinkel vind zijn mijn nieuwe producten van 2018: de tassen! Ik maak ze ook in opdracht, bijvoorbeeld als schoudertas, laptophoes, reiskoffer, etcetera. (Bijna) alles is mogelijk, ze zijn ook nog eens waterresistant en super duurzaam!

Ander werk

Naast aan de slag zijn met mijn bedrijf heb ik in 2018 ook nog ander werk verricht. Via de bijstand werkte ik bij Verkooppartner sinds Januari 2017, 4 dagen in de week. Eind Januari 2018 ben ik hier gestopt, zodat ik meer tijd over had om in mijn bedrijf te stoppen. Alhoewel ik al in de BBZ zat, stond deze eerst op 0 euro per maand. Per Februari ging deze omhoog, zodat ik tijd en geld had om mijn eigen bedrijf op poten te zetten. Het werk bij Verkooppartner heeft er nog voor gezorgd dat ik een workshop Cold Calling kon geven bij Reconcep, wat heel leuk was om te doen.

Verder heb ik meegedaan aan een geneesmiddelenonderzoek. In 2017 had ik meegedaan en was ik heel erg ziek geworden bij een onderzoek naar een antibioticum, maar dit weerhield me niet om het nog een keer te proberen. Dus op 15 Januari werd ik goedgekeurd voor een onderzoek naar een medicijn voor taaislijmziekte, wat betekende dat ik vanaf 29 April tot 22 Juni af en aan in de kliniek van PRA in Groningen (achter het Martini) zat. Een totaal van 30 dagen hebben we intern gezeten, een behoorlijke tijd dus! Gelukkig zat ik in een leuke groep mensen, en heb ik me heel prima vermaakt. En, had ik maar weinig bijwerkingen, behalve misschien wat verveeldheid en moeheid van het vele op bed zitten…
By the way, lijkt het je wat om daar een keer aan mee te doen? Als je je aanmeld kun je aangeven dat je via iemand ervan hebt gehoord. Als je hierbij zegt dat je het via mij hebt, krijg ik hiervoor een belonging van maar liefst 150 euro! Sponsoring zonder weinig moeite, voor de wagen, dus ik hoop dat je dat onthoudt… Als je er vragen over hebt, laat maar even weten.

Een deel van de groep waarmee ik in het geneesmiddelenonderzoek zat…

Nu aan het einde van het jaar ben ik weer begonnen met betaald werk, bij PostNL. Ik heb al vaker de post rond gebracht, en omdat je bij de BBZ maar een bepaald maximum per jaar mag verdienen, had ik berekend dat ik de BBZ de laatste 3 maanden beter op een minimum kon zetten, anders moest ik alles volgend jaar terugbetalen. Dus, elke zaterdag ben ik te vinden als postbode in Gieten. Dit is samen met het minimale BBZ wat ik krijg nét (niet) genoeg om rond te komen, dus het is even op de blaren zitten, maar goed, je wilt wat….. Eind Januari krijg ik weer het normale bedrag, dus dan kan het bouwen weer van start gaan.

Gender dingetjes

Jaaa, en dan schijnt er ook nog iets gaande te zijn met gender dingetjes enzo… Voor mij niet geheel onbelangrijk. 2018 begon met mijn 2e coming out, 10 jaar na de eerste (als lesbisch), als non-binair transgender. Ik was er natuurlijk al lang mee bezig, in Zweden identificeerde ik mij al als non-binair (geen man, geen vrouw, gewoon, genderloos), maar dat er een daadwerkelijke fysieke transitie bij zou komen, was nieuw. En betekende dat ik het in Nederland ook daadwerkelijk moest gaan vertellen. 12 Januari had ik een psychologisch onderzoek, een noodzakelijk onderdeel voor de aanvraag van het medische traject als transgender. Op 19 Juli kon ik beginnen met mijn hormoonkuur, wat opzich dus best snel is gegaan, gezien hoe lang sommigen erover doen om dit te kunnen aanvragen. Op 3 Januari zit ik op 6 maand, een half jaar, een magische grens. Zo voelt dat in ieder geval, aangezien op een half jaar, je je mag aanmelden voor de mastectomie bij het Gender Team van het UMCG. Vanaf 9 maand mag je de mastectomie ondergaan, helaas zijn de wachttijden zo dat het misschien pas ergens in de zomer wordt dat het kan gebeuren, maar we gaan het zien.

In het begin voelde ik mij enigszins schuldig over het aanvragen van de hormonen. Ik zou graag zien dat het niet nodig was. Ik geloofde dat de wereld kon veranderen, dat de ideale wereld om de hoek lag, dat ik in een ideale wereld mijn geest en mijn lichaam kon scheiden. Maar die ideale wereld ligt niet om de hoek. En vanaf het eerste moment dat ik de hormonen kon opsmeren, voelde dit als het goede besluit. Nu, een half jaar later, voelt het alleen nog maar beter. Als ik in de spiegel kijk zie ik steeds meer mezelf, ik herken mezelf! Nog niet helemaal, het voelt nog niet ‘af’, maar de ontwikkelingen voelen onwijs kloppend. Had ik dit maar eerder gedaan, en was het maar alvast achter de rug, de grote veranderingen. Net zoals met de wagen, is dit ook zo’n lang proces wat ik liever gister dan vandaag afgerond zou zien, al kan ik nooit meer stoppen met het nemen van hormonen (tenzij ik dat zelf zou willen).

Als ik in de spiegel kijk zie ik steeds meer mezelf, ik herken mezelf!

En dit is de reden waarom ik dit nieuwjaars-overzicht besloot te sluiten. Nu, niet in 2018. Want oudejaarsavond laat voelde het heel definitief. Ik keek mezelf aan in de spiegel met wat medelij (ik ben letterlijk 2019 in gevallen met een uitglijer op de trap oudejaarsochtend), en besefte hoe zeer ik klaar ben met vrouw zijn. Hoe zeer het klopt, wat er gebeurt. Hoe blij ik ben met mijn stem die eindelijk de laagte op lijkt te zoeken… Er is nog wat frustratie over hoe andere mensen mij aanspreken, maar dat heeft voornamelijk te maken met het gevoel van niet serieus genomen te worden door de mensen waar ik om geef. Steeds minder doet de aanspreekvorm er écht toe (al zou ik graag willen dat mensen het correcte ‘hen’ gebruiken, zie ook dit artikel in de Correspondent voor meer info), en steeds meer voel ik mij thuis in mijn lichaam. Wanneer dit besef kwam? Toen ik onder de douche aan het mee-headbangen was op de Top2000, met onderstaand nummer…….

Rage against the Machine – Killing in the Name Of

Vooruitblik op 2019

Dat 2019 een spannend jaar wordt, is mij al wel duidelijk. Er gaat als het goed is ontzettend veel gebeuren. Op zakelijk gebied zowel als op persoonlijk gebied. Veel dingen zijn in de gang gezet die dit jaar hopelijk tot bloei komen, of in ieder geval verder mogen ontspruiten.

De wagen

Mensen krijgen graag een planning van mij te horen. Vorig jaar heb ik in mijn nieuwjaars blog wel een planning gegeven, namelijk dat de wagen in April 2018 klaar zou zijn… Dat is overduidelijk dus niet gelukt. Dus voor dit jaar geef ik geen planning. Ik roep regelmatig dat de wagen bijna klaar is, dat roep ik al vanaf het begin, wat deels ook is om mezelf gemotiveerd te houden. Door net te doen alsof ik er bijna ben, lijkt de finish dichterbij. Ik doe niet aan hardlopen, maar ik kan me zo voorstellen dat het daarbij hetzelfde werkt.

De wagen is dus af wanneer deze af is, al is toch echt zéker de bedoeling dat ie voor de zomer woon-klaar is. Laten we zeggen dat dit mijn eerste goede voornemen is…

De wagen is dus af wanneer deze af is, al is toch echt zéker de bedoeling dat ie voor de zomer woon-klaar is. Laten we zeggen dat dit mijn eerste goede voornemen is… De reden dat het niet zo snel gaat is voornamelijk het geld, elk beetje geld betekend weer een stapje vooruit, maar het komt niet met bakken naar binnen, dus de stapjes gaan erg langzaam. Ik ben wel inmiddels begonnen met een heus bedrijfsplan, sommigen hebben mijn onderzoekje langs zien komen of zelfs ingevuld. Uit de paar ingevulde formulieren kwam een voor mij onaangename realisatie: mensen doen misschien super enthusiast, maar om te boeken, zijn mensen heel wat minder enthusiast. En ze zijn niet bepaald bereid om er geld voor neer te leggen, bij lange na niet genoeg om te kunnen overleven.

Ik moet dit nog regelen, maar dit is wel mijn tweede goede voornemen van 2019: starten met een opleiding tot professioneel coach.

Hierdoor zijn de radars in mijn brein op volle toeren gaan werken, en kwam ik via een tip op het idee om een opleiding tot coach te gaan doen. Ik moet dit nog regelen, maar dit is wel mijn tweede goede voornemen van 2019: starten met een opleiding tot professioneel coach. Nederland is bezaaid met coaches aangezien iedereen zich een coach mag noemen, het aantal opgeleide coaches zijn er echter niet zo heel veel. In het bijzonder het holistische coachen spreekt mij erg aan, waarbij je rekening houdt met niet alleen het mentale aspect, maar ook energetisch, fysiek, en al het andere waaruit de mens bestaat. Het plan is dan om intensieve coaching in de wagen aan te bieden aan individuen of duo’s, wat een dag kan duren, maar ook een weekend of een week kan duren. Het liefst zou ik dit in samenwerking met doen, bijvoorbeeld met (psycho)therapeuten of andere coaches, zodat mensen bij thuiskomst niet er helemaal alleen voor staan.

Vilt

Samen (met nog een aantal ondernemers) zouden we graag een coöperatie willen opzetten voor (kleine) ambachtslieden en wereldverbeteraars, met een pand in het centrum van Assen.

Voor het vilt zijn er ook plannen, heuse en potentieel best grootse plannen. Het is nog heel erg in het idee-stadium en er moet nog veel voor worden uitgezocht, maar ik ben in gesprek met een mogelijk zakenpartner. Samen (met nog een aantal ondernemers) zouden we graag een coöperatie willen opzetten voor (kleine) ambachtslieden en wereldverbeteraars, met een pand in het centrum van Assen. Wat dit met het vilt te maken heeft? Onderdeel ervan is dat het een re-integratie werkplek wordt, waar het personeel dus onder andere mijn vilt kan maken. De focus komt dan vooral op de tasjes: grote tasjes, kleine tasjes, doe ze in de wasmachine……

Sorry die kwam ineens bij me op, moest ik er even bijzetten…
Naast de ideeën voor de coöperatie hebben de afgelopen markten weer een aantal mensen opgeleverd die geïnteresseerd zijn in een workshop vilten, dus wie weet lukt het om weer een workshop te organiseren. Iemand zou graag een catcave in het klein maken (om de techniek te leren), dus ben je geinteresseerd, laat het weten via het contactformulier of zet even een reactie hieronder neer! Ook hopen we dit jaar naar veel nieuwe markten te kunnen, zoals bijvoorbeeld Oerol! Als het goed is kan ik begin dit jaar afrijden en eíndelijk mijn rijbewijs in ontvangst nemen, dus dan ben ik minder afhankelijk van de bereidwilligheid van mijn moeder om me ergens heen te rijden. Dus, heb jij nog een toffe markt waar ik zeker heen moet, let me know 🙂

Persoonlijk

Alsof de zakelijke turbulentie nog niet genoeg is, staat er ook op persoonlijk vlak heel wat op mij te wachten het komende jaar! 3 Januari zit ik op een half jaar, en kan ik dus officieel de mastectomie aanvragen. De wachtlijst hierop is vrij lang (vind ik, anderen vinden van niet…), maar ik denk dat het met een half jaar toch wel gedaan is. Liever sneller natuurlijk, maar je hebt niet alles voor het zeggen. Dit betekend dat ik aan het begin van de zomer onder het mes kan, en nee, dit beangstigd bij absoluut niet. Zoals hierboven beschreven had ik het nog liever al achter de rug, niet vanwege de operatie, maar omdat het ongemak in mijn lichaam wat dat betreft steeds groter wordt. Ik kan inzien dat mijn vrouwelijk lichaam mooi is, dat mensen dit misschien zonde vinden, ik ben zelf ook niet blind. Maar dit is niet mijn lichaam, dit is niet wie ik ben.

Uitproberen of ik al wat borstspieren heb…

Bij de douane wordt ik dan ineens door een man gefouilleerd. Hmm, misschien toch maar niet veranderen? 😉

Ik mag al vanaf het begin mijn paspoort veranderen, maar voor mij is het veranderen van mijn paspoort een bureaucratisch kwaad. Nodig, omdat ik veel reis en het handig is om mijn paspoort te laten aansluiten bij mijn uiterlijk, maar alleen maar stom papierwerk. Daarom heb ik besloten dat pas te doen als ik de operatie ga hebben of heb gehad, maar dat betekend dus wel dat dit ook dit jaar op het programma staat! Helaas vind de staat het nog steeds erg belangrijk om je met iets te kunnen aanspreken, te ‘weten’ wat er in je broek zit (haha, gaat bij mij lekker niet op…), dus ik moet iets kiezen. Dit betekend dat ik komend oud en nieuw als het goed is officieel als man zal vieren. Toch een grappig fenomeen. Helaas komt daar ook bij, dat ik dus alle andere bureaucratie moet gaan veranderen (verzekeringen etc), dat ik van kleedkamer moet gaan veranderen, van toilet (?), en wie weet wat er nog meer om het hoekje komt kijken als je opeens een ander lettertje in je paspoort hebt staan. Bij de douane wordt ik dan ineens door een man gefouilleerd. Hmm, misschien toch maar niet veranderen? 😉

Tot slot

Een spannend jaar ligt er voor de boeg. En hopelijk ook een heel leuk jaar, ik moet er niet aan denken om niet een beetje spanning te hebben. Het houdt het leven leuk. Ik hoop dat ik dit komende jaar samen met jou mag beleven, dat ik je mag ontvangen voor een house-warming, of misschien al eerder, voor mijn 29e verjaardag, misschien organiseer ik wel een post-op party! Hoe dan ook, via internet of in real life, de support, reacties en steun motiveren mij zeker om door te gaan. En ja, soms heb ik dat nodig, na al 2,5 jaar bouwen… Dus ga vooral door! Wil je me laten weten wat je denkt, heb je ideeën, of wil je gewoon even reageren? Dat kan hieronder, of volg me op Insta of FB! 🙂

De allerbeste wensen voor jou in 2019, opdat het een mooi jaar mag worden, waar dromen mogen worden nagestreefd en jij je fijn en prettig mag voelen.

Name*Email*WebsiteComment

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Your cart is currently empty.
%d bloggers liken dit:
preloader